Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Φθινοπωρινές εικόνες από τα Κατάπολα

Ο ήλιος μόλις έχει βγει και από τα υψώματα της Χώρας κι η θάλασσα μπροστά στα Κατάπολα παρουσιάζει το φαινόμενο της "λαδιάς". Η "θάλασσα-λάδι" είναι συχνό φαινόμενο το φθινόπωρο.

Ένας γλάρος παίρνει το πρωινό του στην παραλία των Καταπόλων.

Θάλασσα - καθρέφτης μέσα στο λιμάνι...
Στην άκρη του λιμανιού ένας θαλασσοκόρακας ετοιμάζεται να βουτήξει για το πρωινό του.

Επιστροφή στο λιμάνι, όπου ένα κοπάδι με κέφαλους ταράζει τον καθρέφτη των νερών.
Πάνω από τα Κατάπολα, στον λόφο της Μουντουλιάς, έχουμε από την μια πλευρά την αφ' υψηλού θέα του κόλπου και από την άλλη πλευρά την πρώτη γνωριμία με τα κατάλοιπα της αρχαίας Μινώας.
Η αναπαράσταση της μνημειακής πύλης της αρχαίας Μινώας (που βρίσκεται στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου) και η σημερινή εικόνα της πύλης, μετά τις ανασκαφές της καθηγήτριας Αρχαιολογίας Λίλας Μαραγκού (γέννημα θρέμμα της Αμοργού).
Από το σκληρό και πατημένο χώμα του μονοπατιού, που περιβάλλει την αρχαία Μινώα, ξεπετάγονται οι ανθισμένοι βλαστοί της ασκέλλας (σκιλλοκρεμμύδα) με φόντο την θάλασσα και τον κόλπο των Αγίων Σαράντα.
Ψηλά από την Μινώα διαπιστώνουμε ότι η "λαδιά" επεκτείνεται σε όλο το κεντρικό Αιγαίο.
Η Κέρος, το Κουφονήσι και η Νάξος από την κορφή της Μινώας.
Το Κάτω Ακρωτήρι ήταν ένα από τα λιμάνια της Μινώας. Απέναντι στο Ξυλοκερατίδι (φωτ. κάτω) έχουν βρεθεί λαξευτοί μυκηναϊκοί τάφοι.
Αποχαιρετούμε την Μινώα με φόντο την Χώρα.
Μας αποχαιρετά κι ένα κορυδαλλός, μπλεγμένος στα ξερά ακόμη φρύγανα του καλοκαιριού.

Κάτω στον κάμπο των Καταπόλων οι ελιές είναι έτοιμες για το μάζεμα, εισχωρώντας μέχρι μέσα στο "ρέμα του φονιά" που κατεβαίνει απότομο από την Χώρα.

Μέσα στον "Φονιά" τα ανθισμένα κυκλάμινα μας υπενθυμίζουν ότι είναι φθινόπωρο.

Πίσω στο λιμάνι το απόγευμα, τα χελιδόνια αλλά και ο ουρανός που αρχίζει να φορτώνει με σύννεφα δίνουν τις δικές τους φθινοπωρινές πινελιές.

Τα σύννεφα πάνω από την Κέρο προμηνύουν βροχή...

Βραδιάζει και ο ήλιος κάνει τα παιχνίδια του μέσα από τα φθινοπωρινά σύννεφα. Τη νύχτα ίσως βρέξει...

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2007

Φθινοπωρινές εικόνες από την Χώρα

Μια τεράστια κόκκινη μπουκαμβίλια κυριαρχεί από μακριά στην εικόνα της Χώρας, αλλά...

... αλλά έξω από την Χώρα το ξερό τοπίο περιμένει τις πρώτες βροχές, με εξαίρεση τις συκιές και τους σχίνους...

Τα ξερά αγκάθια κυριαρχούν στα χωράφια και τις εικόνες...

Τα ξεραμένα κεφάλια των αγκαθιών δίνουν πάντως χρυσοκίτρινες πινελιές στο φθινοπωρινό τοπίο...

Ο εχίνοψ ο ακανθότατος διατηρεί την απειλητική φυσιογνωμία του, αν και απανθισμένος...

Οι πολύχρωμες ανθεμίδες την άνοιξη, τώρα το φθινόπωρο προσθέτουν την δική τους παρουσία στο αποξηραμένο τοπίο...

Φαιό τοπίο στους φρυγανότοπους, αλλά...

... αλλά το πρώτο μήνυμα της φθινοπωρινής αναγέννησης δίνουν οι ανθισμένοι βλαστοί από τις σκυλλοκρεμμύδες...

Ανάμεσα στα αποξηραμένα καφεκόκκινα φρύγανα λαμποκοπάει το πράσινο χρώμα των σχίνων, που τώρα το φθινόπωρο...

... τώρα το φθινόπωρο οι σχίνοι καρποφορούν. Ο «σχινόκοκκος», όπως λέγεται στην Αμοργό ο καρπός του σχίνου, αποτελεί θαυμάσια τροφή για τα κατσίκια σε μια εποχή που η τροφή τους στην φύση είναι λίγη.

Ανάμεσα στα ξερόχορτα και τ΄αγκάθια, ανθίζουν οι «μαστιχιές. Δεν είναι οι μόνες...

Το κολχικό είναι το πρώτο φθινοπωρινό λουλούδι. Δεν περιμένει τα πρωτοβρόχια. Του αρκούν τα μηνύματα του φθινοπώρου (λιγότερο φως, μικρότερη θερμοκρασία) και η υγρασία της θάλασσας για ξεπεταχτεί μέσα από την σκληρή άνυδρη γη στις πλαγιές των βουνών της Χώρας

Έξω από την Χώρα οι αγριαχλαδιές προσφέρουν τους καρπούς τους στα πουλιά και τα ζώα...


Δίπλα στην Χώρα, τα «κίτρινα κρινάκια» αρχίζουν να ξεπετάγονται μέσα από τις ρωγμές των βράχων...

Αλλά και μέσα στην ίδια την Χώρα τα «κίτρινα κρινάκια» σχηματίζουν κίτρινα μπουκέτα, μετά την πρώτη βροχή..
Ξημέρωμα στις νότιες ακτές και στην είσοδο της Χοζοβιώτισσας μας υποδέχεται ο γάτος του μοναστηριού, χωρίς να παραμελεί την πρωινή του καθαριότητα...

Φθινοπωρινή ανατολή στην Χώρα, μπροστά από το μοναστήρι...

Η Χοζοβιώτισσα λούζεται στο φως της ανατολής, σφηνωμένη στους κάθετους κοκκινόβραχους...

Η παραλία Καμπί, έρημη από τους καλοκαιρινούς λουόμενους, όπως φαίνεται από την Χοζοβιώτισσα...

Οι πιο αεροπλανικές θέες της θάλασσας στο Αιγαίο είναι από την Χώρα της Αμοργού...

Οι φθινοπωρινές καλοσύνες είναι ο κανόνας και μας δίνουν πάντοτε καλές ευκαιρίες για αεροπλανικές θέες από τα υψώματα της Χώρας, κόντρα στο φως του ήλιου...

Όταν όμως από την Χώρα φαίνεται ο Κρίκελος σκεπασμένος με σύννεφα, αυτό είναι προμήνυμα ότι ο καιρός αλλάζει...

Ο καιρός αλλάζει, η θάλασσα αφρίζει και η ψαροπούλα σπεύδει να βρει αραξοβόλι...

Ένα όψιμο μελτέμι κατεβαίνει από την κορφή του Προφήτη Ηλία και ξεσηκώνει την θάλασσα μπροστά από το μοναστήρι...

Το φθινόπωρο αλλάζουν οι άνεμοι κι όταν πιάσει νοτιάς, η σοροκάδα αλλάζει πλήρως την εικόνα του "απέραντου γαλάζιου" στην Αγία 'Αννα. Για περισσότερες φωτογραφίες από σοροκάδες στην Αγία Άννα πατείστε εδώ αλλά κι εδώ...

Καιρός να επιστρέψουμε στην Χώρα, καθώς την αντικρύζουμε μέσα από την αρχαία Μινώα...

Με την καθαρή φθινοπωρινή ατμόσφαιρα φαίνεται καθαρά από το Βρούτση ο Προφήτης Ηλίας να υψώνεται πάνω από την Χώρα...

Το βράδυ έρχεται με το φεγγάρι να κρέμεται πάνω από την Χώρα, με την παραφωνία της κεραίας του ΟΤΕ...

Μέσα στην Χώρα, τα γλεντάκια με βιολί και λαούτο συνεχίζονται. Με κοντομάνικα φυσικά, γιατί μπορεί να είναι 2 Οκτωβρίου 2007 αλλά ο χειμώνας αργεί στο νότιο Αιγαίο...