Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Φθινοπωρινές εικόνες από την Αιγιάλη

Με το μπαίνουμε στην επικράτεια της Αιγιάλης βλέπουμε ότι τα μπάνια συνεχίζονται στον Άγιο Παύλο απέναντι από τη Νικουριά, 26/09/2007

Οι πεζότρατες αρχίζουν το φθινοπωρινό ψάρεμα, ενώ τις προστατεύει από τους αέρηδες ο όγκος του νησιού της Νικουριάς, 02/10/2007

Το φθινόπωρο είναι εποχή αστάθειας. Οι νηνεμίες εναλλάσσονται με τρικυμίες, όπως αυτή στην θάλασσα της Αιγιάλης, 02/10/2007


Το καλοκαίρι συνεχίζει να είναι παρόν, όπως με αυτό το χρυσοκίτρινο αγκάθι πάνω από την θάλασσα, 02/10/2007

Ανάμεσα στα ξερά αγκάθια και τα καφεκίτρινα φρύγανα, που άφησε κληρονομιά το καλοκαίρι, ξεπετάγονται οι φθινοπωρινοί ανθοφόροι βλαστοί από τις ασκέλλες, 29/09/2007


Μπαίνοντας στον Όρμο Αιγιάλης, αντικρύζουμε πάνω στην θάλασσα ένα «θολάρι», δηλαδή έναν αρχαίο ρωμαϊκό τάφο, 02/10/2007

Ανεβαίνοντας στην Λαγκάδα (φωτ. πάνω) διαπιστώνουμε ότι επικρατεί ησυχία. Μάλλον οι περισσότεροι βρίσκονται ψηλά στο βουνό, στο πανηγύρι του Μεγάλου Θεολόγου (κάτω), 26/09/2007

Επιστροφή στον Όρμο με την γαληνεμένη θάλασσά του. Ψηλά φαίνονται τα Θολάρια, όπου θα πάμε μέσω... παραλιών, 02/10/2007

Πρώτη στάση η παραλία της Λεβρωσσού, με ένα πεύκο πάνω από την θάλασσα, 29/09/2007

Τα φθινοπωρινά μπάνια συνεχίζονται και στην Λεβρωσσό, 29/09/2007

Εποχή αστάθειας και αντιθέσεων το φθινόπωρο με τα μελτέμια να προκαλούν απρόσμενες φουσκοθαλασσιές. Αιγιάλη 02/10/2007

Πηγαίνοντας για τα Θολάρια, η δεύτερη στάση μας είναι η παραλία Ψιλή Άμμος, 29/09/2007

Στα βράχια που περιβάλλουν την Ψιλή Άμμο ανθίζουν οι κρίταμοι, 29/09/2007

Στην ρεματιά που κατεβαίνει στην Ψιλή Άμμο ξεχωρίζει η παρουσία ενός σπάνιου φοίνικα του Θεόφραστου, 29/09/2007

Φύση και ξωκλήσι περιμένουν την πρώτη βροχή, 29/09/2007

Το φθινόπωρο έχει μπει για καλά, αλλά το τοπίο επιμένει να είναι καλοκαρινό, 02/10/2007

Ξεκούραση στα Θολάρια και στην «Καλή Καρδιά» του Μιχάλη Οικονομίδη, 02/10/2007
Το τελευταίο καλοκαιρινό λουλούδι, ο κρίνος της θάλασσας, συνεχίζει ν' ανθίζει στην αμμουδιά του Όρμου της Αιγιάλης, 29/09/2007
Στον Όρμο Αιγιάλης ένα δασοφυλλοσκόπος τσιμπολογά μαραθόσπόρους πριν πάρει τον δρόμο για να ξεχειμωνιάσει κάπου στην Αφρική, 29/09/2007

Αυτός ο τυπάς με τα γένια και την χωρίστρα του μας ελέγχει μήπως και πειράξουμε τις κατσίκες του, καθώς αποχαιρετούμε την φθινοπωρινή Αιγιάλη, 02/10/2007
.

3 σχόλια:

Manos είπε...

Πρέπει να σε στέλνουμε συχνότερα σε φωτογραφικές αποστολές.
Καλημέρα

ΝΜ είπε...

Ανακάλυψα εδώ και λίγο καιρό το blog σας και πραγματικά χαίρομαι πολύ που μου δίνεται η ευκαιρία,μέσω της προσπάθειάς σας, να έχω πρόσβαση σε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το νησί,σε συνδυασμό με τοπικές ειδήσεις,ιδιαίτερα από μήνες και εποχές που αυτά τα μέρη "ξεχνιούνται" και παραμένουν στην αφάνεια,μέχρι την έναρξη της επόμενης τουριστικής σαιζόν..Αυτοί οι μήνες όμως πιστεύω είναι οι πιο όμορφοι,οι πιο αυθεντικοί,οι πιο γαλήνιοι,μακριά από τους καταιγιστικούς ρυθμούς του καλοκαιριού,ιδανικοί για να νιώσεις και να αισθανθείς το γνήσιο τρόπο ζωής των κατοίκων..
Μέχρι να έρθω για πρώτη φορά στην Αμοργό (λίγα χρόνια πριν) θεωρούσα τη Σίφνο το αγαπημένο μου νησί-αυτό άλλαξε σχεδόν ταυτόχρονα με τη θέα του μακρόστενου υποβλητικού ανάγλυφου της Αμοργού,από το πλοίο. Μου αρέσει η μυστηριακή ατμόσφαιρα που αποπνέει ο τόπος,το άγριο τοπίο του (δε θα ξεχάσω ποτέ τη θέα προς το βόρειο τμήμα,πίσω από τη Χώρα),η καταπληκτική Χώρα με τις διπλές εκκλησίες,τα Κατάπολα με τον ειδυλλιακό κόλπο τους,η Αιγιάλη, με την όλη διαφορετικότητά της,την αίσθηση άλλου κόσμου,μακρινού από το υπόλοιπο νησί,που εκπέμπουν τα χωριά της,καθώς και η "ανεξερεύνητη" Κάτω Μεριά.Γι'αυτούς τους λόγους θα συνεχίσω να έρχομαι στην Αμοργό,ελπίζοντας πως θα καταφέρω κάποια στιγμή να πραγματώσω τις πεζοπορικές διαδρομές που προβάλλετε μέσω των blogs σας.Δε θα σας κουράσω άλλο,συγχαρητήρια για την ιδέα και την προσπάθεια.Σας χαιρετώ

NIKOΣ N. είπε...

ΝΜ, γεια και χαρά. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Τα καλά φωτογραφικά έρχονται από δω και πέρα.

Μάνο, μη βιάζεσαι. Περίμενε τη συνέχεια...